Marcs ongeluk is nu vijf maanden geleden.
Ik heb m'n werk geen uur verzuimd.
Ik werk meer uren in de kinderopvang. M'n talenstudie gaat beter dan ooit.
Een ander geeft er misschien aan toe, ik niet.
Toegeven aan wat? - De dood hoort bij het leven.
Sommigen zien dat beter onder ogen.
Of ze zien het niet onder ogen. - Hoe bedoel je?
Herstellen van een verlies gaat gepaard met pijn.
Als je die ontwijkt, wordt het uiteindelijk zwaarder.
Maar ik voel me goed.
Je man zou vandaag 38 zijn geworden.
Je houdt je dossiers goed bij.
Ik droomde vannacht dat Marc bij me was, om het te vieren.
Ik was zo blij dat deze onzin eindelijk voorbij was.
Toen werd ik wakker. Alleen.
En toen besefte ik dat hij dood was.
Ik besefte het voor het eerst.
Ik zocht de kamer af naar iets wat van hem was geweest. Wat dan ook.
Ik was vergeten dat ik alles weg had laten halen.
Wat bezielde me toen?
Ze hebben niet alles weggehaald.
Hoe wist je dat?
Een oeroude route langs de Kaboel, in de Himalaya.
Een mooi programma. Even uitwaaien op het holodek.
Ik kan niet goed genoeg paardrijden voor de Himalaya.
Onzin. We programmeren een volgzaam ros...
De sensors wijzen op een groot veld...
Wat voor veld? - Het is weg.
Maar er was iets, recht voor ons.
De schilden nemen geen materie waar.
Een sensor-echo? - Ik zie niets ongewoons.
Ik beloof dat ik morgen weer langskom.
Deanna, is alles in orde? - Wat?
Je was even weg.
O nee, niks aan de hand.
Ik ben erg moe, meer niet. Zie ik je morgen?
Morgen.
Er is net een veld vlakgepolariseerde objecten verschenen.
En verdwenen.
Test de voorste sensors. We willen geen geest meenemen naar T'lli Bèta.
Als het een geest is. Er kan daar echt iets zijn.
Cadet Allenby, stoppen.
We onderzoeken het allebei.
De ruimte. De laatste grens.
Dit zijn de reizen van het sterrenschip Enterprise.
Zijn voortdurende missie: het verkennen van nieuwe werelden.
Het zoeken naar nieuw leven en nieuwe beschavingen.
Gaan waar niemand ooit eerder is geweest.
Logboek, sterrendatum 44356,9.
De sensors zijn getest, alle systemen werken normaal.
Geen verklaring dus voor de beelden die we zagen.
Ik heb het gebied weer gescand. De afwijking is niet waarneembaar.
Zet weer koers naar T'lli Bèta.
Met welke snelheid zitten we op schema?
Met warp 6 zijn we over 6 dagen, 1 3 uur en 47 minuten bij T'lli Bèta.
Geen seconden?
Ik bespeur ongeduld als ik een lange periode tot op de seconde bereken.
Maar als u wilt... - Nee, dit was prima.
Klaar om naar warp 6 te gaan.
Contact.
Geordi, wat gebeurde er in godsnaam? - Ik kijk.
Het veld begaf het.
We kunnen beter stoppen.
Stoppen, cadet. - Alleen lichtgewonden.
Schade? - Geen.
Wapens en schilden normaal. - Geel alarm.
We bewegen weer. Iets sleept ons mee.
Troi aan Dr Crusher. - Ja, Deanna?
Beverly, ik voel me heel erg duizelig.
Hebjeje hoofd gestoten? - Ik weet het niet.
Ik weet niet wat er gebeurd is. - Liggen, diep ademhalen.
Ik kom zo snel mogelijk.
Nieuwe richting: 025-273. Snelheid één tiende impuls.
Ze hebben geen haast. - Picard aan La Forge.
We moeten proberen los te komen. - Alles lijkt normaal.
Maar laten we het wat langzamer doen. - 90 graden naar stuurboord.
Nieuwe koers ingevoerd. - Eén kwart impuls. Uitvoeren.
Niets. Koers en snelheid onveranderd.
Half impulsvermogen.
Geen verandering.
Vol impulsvermogen. Draaien met vijf graden tegelijk.
Er is niets mis. De motoren werken prima.
Veldspanning hoger dan 82 miljoen kilodynes. Stoppen.
Zorg ervoor, cadet.
Alle motoren uit.
We worden nog steeds gesleept. Zelfde koers.
Ik ben zo snel mogelijk gekomen.
Iedereen heeft hoofdpijn. Hoe is het?
Toen ik je opriep, had ik hevige pijn.
Die is nu weg, maar ik voel me wat wazig.
Ik wil je testen in de ziekenboeg. Kun je lopen?
Stafofficieren naar Observatie. - Lukt dat?
Ik denk het wel.
Wat is er?
Niets. Ik voel me goed.
Is het een trekstraal? - Er is geen schip te zien.
Uw analyse, Mr Worf? - De tactische gegevens zijn vaag.
Te weinig voor een gok. - Toch doen alle sensors het.
Zit er een intelligent wezen achter?
Adviseur, neemt u een levensvorm waar?
Nee, ik denk het niet.
Nee, er is niets.
Niets.
Ik voel niets.
Geeft niet. Misschien valt er niets te voelen.
Veel rassen zijn empathisch niet waar te nemen. De Breen, de Ferengi...
U begrijpt het niet.
Ik voel helemaal niets.
Daarbuiten, en hierbinnen.
Jullie zijn allemaal lege plekken voor me.
Geen hersenschudding, geen klap.
Alleen een patroon van niet reagerende cellen in de hersenen.
Er is hersenbeschadiging. Ik weet nog niet hoe erg.
Maar ik voel me verder prima.
Is het te behandelen? - Weet ik niet.
Ik moet de databank over Betazoiden inzien.
Betazoide-hersenen herstellen zichzelf. Dit kan zo weer weggaan.
Dat kan. Maar je bent half mens, dat maakt het anders.
Ik wil geen valse hoop bieden.
Het is gewoon hoop, geen valse hoop.
Wat is de oorzaak? Het begon tegelijk met de afwijking.
Er kan een verband zijn.
Als je iemand anders was, zou ik je naar adviseur Troi sturen.
Dan ben ik in het voordeel. Ik zie haar vrij vaak.
Het is net als wanneer wij opeens blind worden.
Ik begrijp de psychische kant. - Maar je hebt er nooit mee geleefd.
Misschien gaat het morgen weer prima. - En misschien niet.
Ik ga proberen die cellen te regenereren.
Intussen wil ik dat jij met iemand praat.
Er zijn meerdere bevoegde therapeuten aan boord.
Goed. Als ik er behoefte aan heb.
Nu wil ik gewoon aan het werk.
Als er geen medische bezwaren zijn.
Geen medische bezwaren. - Dank je.
Ik ben geen psycholoog, maar als je wilt praten...
Weet je wat het ergste hiervan is? lk heb het bij zoveel patiënten gezien.
Dat de mensen om je heen veranderen.
Dat ze je anders gaan behandelen.
Alsof ze op eieren lopen, als jij er bent.
Soms gaan ze je zelfs uit de weg.
Soms worden ze aanmatigend. Willen ze de blinde vrouw helpen.
Het spijt me als ik... - Zo laat ik me niet behandelen.
Imzadi... - Hou toch op.
Ik heb je nog nooit zo bang gezien.
Het gaat prima. Als ik genees, genees ik.
Zo niet, dan pas ik me aan. Het leven gaat door.
Ik moet dit doen. Ik heb afspraken vanmiddag.
Sonde gelanceerd.
We ontvangen telemetrie-berichten. - Eens kijken.
Niets bijzonders. Net als op de sensors.
Ik breid de parameters uit. Ook Bayesiaanse functies...
...de brede EM-band en het subruimtespectrum.
Geen verandering. - Nu de virtuele deeltjes.
Wat is dat?
Onbekend.
Ik analyseer het bewegingspatroon.
De uitslag levert niets op.
Ik heb zoiets gezien toen ik bij een koraalrif aan het duiken was.
Je werd wakker als een ander mens? - Zo voel ik me.
Vertel eens over die andere vrouw.
Ze kropt geen dingen meer op.
Ik heb alles er uitgegooid. Twee uur lang gehuild.
Ik had de dood van m'n man nog niet geaccepteerd.
Ik werkte hard, bleef bezig, om net te doen of het niet gebeurd was.
En nu voel je je anders. - Totaal.
Mag ik je iets belangrijks zeggen? - Natuurlijk.
Ik ben tijdelijk m'n empathisch vermogen kwijt.
Net of één hand op m'n rug gebonden is.
Wat vervelend. Moet ik terugkomen? - Nee, het gaat prima.
Maar ik wilde dat je het wist, voor we verdergingen. Oké?
Ik weet niet hoe je je nu voelt.
Maar één nacht huilen is nog geen remedie voor maandenlange ontkenning.
Je vergist je. Ik voel me beter dan ik in tijden gedaan heb.
Je zit er volledig naast.
De sonde onthult dat de objecten maar in twee dimensies bestaan.
Ze hebben lengte en breedte, maar geen hoogte.
Daarom namen de sensors ze eerst niet waar.
We zagen alleen de rand, er was geen oppervlakte. Kijk maar.
Is het leven?
Het bewegingspatroon is niet natuurlijk, in Newtoniaanse zin.
Ze lijken te leven.
Waarom slepen ze ons mee?
Ze polariseren het gravitonveld. Wij zitten in hun kielzog.
Hoe komen we eruit? - De warpaandrijving overbelasten.
Meteen naar warp 6. In drie dimensies werkt dat.
Maar of het in twee dimensies ook lukt...
Fascinerend. Zo veel vragen.
Hoe komt een tweedimensionaal wezen in ons heelal?
Weten ze dat wij er zijn?
Als de T'lli Bètanen even geduld hebben...
...wil ik dit onderzoeken, zodra we los zijn.
Helaas zie je niet of ze bewust zijn. - Hoe bedoel je dat?
Ik doe m'n best. - Niemand beweerde het tegendeel.
Mr Data, probeer een signaal te isoleren, om te communiceren.
Mr La Forge, we proberen uw warpsprong zodra u klaar bent.
Hoe voel je je? - Ik kan niet werken.
Ik ben verloren. Doe iets.
Ik heb je scans vergeleken met de computerdata. Het leverde niets op.
De testresultaten zijn onduidelijk. - Hoe bedoel je?
Ik bedoel dat ik nu niets kan doen. Ik ben nog aan het zoeken.
Hoe kunnen jullie zo leven?
We redden ons aardig. Jij ook, over een tijdje.
Hoe kun je weten hoe dit is? lets verliezen dat jij nooit gehad hebt?
Ik zeg niet dat ik het weet. - Maar ik moet eraan wennen, zeg je.
Wat zou jij zeggen, in mijn plaats? - In jouw plaats...
...zou ik geen schrammen behandelen terwijl jij bewusteloos lag.
Dan zou ik eerder zijn gekomen om op tijd in te grijpen.
Ik werk met cadet Brooks sinds de dood van haar man.
Ze heeft de realiteit van het gebeurde ontkend.
Ik besef nu dat ik hetzelfde heb gedaan.
Volkomen begrijpelijk. - Ik moet de waarheid accepteren.
En ontslag nemen als adviseur van dit schip.
Ik kan m'n plicht niet meer doen. Wat moet ik anders?
Ik heb geboft met je Betazoide gaven.
De meeste captains moeten genoegen nemen met een menselijke adviseur.
Empathisch bewustzijn is geen eis in jouw werk.
Voor mij wel. - Na een tijdje pas je je vast aan.
Als één zintuig wegvalt, worden de andere sterker.
Een blinde gaat beter horen... - Met alle respect:
U weet niet wat u zegt. Dat is een volksgeloof, en onwetenschappelijk.
Bedacht door mensen die zich niet op hun gemak voelen met gehandicapten.
Ik ben gehandicapt, en ik kan m'n werk niet doen.
Ik had een docente die vanaf haar geboorte in een rolstoel zat...
Bespaar me de opbeurende anekdote, en aanvaard gewoon mijn ontslag.
Ik wil nu echt liever alleen zijn.
Jammer.
Pak je alle personeelsproblemen zo aan?
Zeker. Het zou je verbazen hoe goed een knuffel helpt bij Geordi of Worf.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Dus neem je ontslag. Je loopt weg van iedereen die om je geeft.
Ik kijk om me heen, en zie alleen oppervlakten, zonder diepte.
Kleurloos, en hol.
Niets lijkt echt.
Ik ben echt. - Nee.
Je bent een projectie, zo onwerkelijk als een holodekpersonage.
Dat geloof ik niet.
Je hebt er geen idee van hoe beangstigend het is...
...om alleen maar hier te zijn, zonder je emoties aan te voelen.
Dat is het, hè?
We staan nu op gelijke voet.
Je was altijd in het voordeel. Dat moet een veilig gevoel zijn geweest.
En eerlijk gezegd...
...heb ik je Betazoide afkomst altijd iets te aristocratisch gevonden.
Je keek neer op je menselijke kant. - Dat is niet waar.
O nee?
La Forge aan Riker. - Zeg het maar.
We kunnen de warp gaan overbelasten. - Ik kom naar de brug.
Ik kom straks bij je kijken.
Dat is echt niet nodig.
Ik kom toch kijken.
Nieuwe koers invoeren, de scherpste hoek. 21 7-203.
Impulsmotoren activeren.
Ga naar warpsnelheid.
Status? - Nog niet los van het gravitonveld.
De velddruk is toegenomen met 21 7 procent.
Differentieelbelasting over 15 seconden te hoog.
Alle motoren uitschakelen. - Waarschuwing. Differentieel. ..
Motoren uit. - Rapport, La Forge.
De energie werd opgenomen door het kielzog.
De torsie sloeg terug op het schip.
De romp had het bijna begeven.
Dit wordt steeds minder fascinerend.
Tijdens onze poging veranderde het bewegingspatroon even.
Trokken we hun aandacht? - Misschien. Slechts heel even.
Het patroon herstelde zich meteen.
Trek het na, Mr Data.
Met de universele vertaler.
Misschien zijn die bewegingen een poging tot communicatie.
Nog wat thee?
Ik wou je niet laten schrikken. - Ach, ik begin eraan te wennen.
Mag ik?
Begin je er echt al aan te wennen?
Wil je erover praten?
Fijn. Ik word zo moe van al die problemen.
Iedereen wil bij iemand uithuilen. Meestal bij mij.
Je zou een goede adviseur zijn. - Denk ik ook.
Ik vraag 't aan Picard.
Wat dan?
Of jij adviseur kan worden? - Ja. Jij gaat toch weg?
Dan is er geen adviseur meer en staat er een lange rij aan de bar.
Een mooi kantoor zou ook fijn zijn.
Het houdt meer in dan ze laten uithuilen.
Er is enorme toewijding voor nodig. - Dat lukt me wel.
Guinan, de mensen komen bij jou als ze iets willen onthullen.
Als adviseur moet je ze laten praten over hun geheimen.
Dat lukt me ook wel. - Wat doe je nou...
Je wilt geen adviseur worden. - Waarom denk je dat?
Ik weet dat je het niet meent.
Heb ik gezegd dat ik het niet meen?
Niet echt... - Hoe weet je het dan?
Komen je empathische gaven terug?
Het is iets instinctiefs, denk ik.
Ik snap het. Je wilt duidelijk maken dat ik nog andere vermogens heb.
Menselijk intuitie. Instincten.
Die vermogens ontwikkel je pas na jaren ervaring.
Het is niet zo eenvoudig. - Dat beweert ook niemand.
Het is moeilijker dan je denkt.
Menselijke intuitie en instinct kloppen niet altijd.
Maar ze maken het leven wel interessant.
Daar kom ik nu achter.
Is er een probleem? - Ja.
Sterk versnelde interstellaire gassen.
Dus? - Dat is onzeker.
Het fenomeen is zichtbaar. - Op het scherm.
Vergroten.
Het lijkt een stuk van een kosmische streng. Maar 1 07 kilometer lang.
Eén proton breed, maar met de gravitatie van een zwart gat.
De tweedimensionale wezens worden aangezogen door de streng.
En wij moeten mee.
Logboek, sterrendatum 44359,5.
Een lastig curiosum is een grote bedreiging geworden.
Bij deze snelheid worden we over zeven uur de streng in getrokken.
De wezens lijken de streng niet op te merken. Hun koers blijft constant.
Ik stel voor fotontorpedo's in hun veld af te vuren.
Hen vernietigen om onszelf te redden?
Het is onzeker wat voor effect een torpedo op ze heeft.
Maar toch. - We hoeven niet op hen te vuren.
Zes schoten voor de boeg kunnen hun koers veranderen.
Zorg ervoor.
Torpedo's geladen. Ontploffing zeven kilometer vôôr het cluster.
Lanceer nog een sonde. Op het grote scherm.
De sonde is gelanceerd.
Ga uw gang, Mr Worf. - Lanceren.
Ontploffing over vijf seconden.
Geen verandering in het gravitonveld. Geen effect.
Vuur nog een salvo af, rechtstreeks in hun veld.
Torpedo's lanceren. Ontploffing over vijf seconden.
Materie/antimaterie-explosies hebben geen effect.
Janet. Sorry, ik had onze afspraak voor vandaag willen afzeggen.
Ik neem ontslag als adviseur. - Waarom?
Dat is duidelijk, na je vorige sessie. Daar kwam niets uit.
Ik voelde je emoties niet.
Deanna, je had me goed doorzien.
Ik moest inzien wat ik aan het doen was.
Ik wilde jou en mij wijsmaken dat ik een ander mens was.
Jij liet me inzien dat ik hetzelfde deed als daarvoor.
Me verstoppen voor de pijn.
Je kon m'n emoties misschien niet aanvoelen, maar je hielp me wel.
U wou me spreken? - Ja. Ga zitten.
Onze situatie is kritiek. Het cluster reageert nergens op.
Het blijft koersen naar de kosmische streng.
Hoeveel tijd hebben we? - Vijf uur.
Daarom heb ik je laten komen.
Het enige wat we nog kunnen proberen is communicatie.
Ze waarschuwen voor de naderende vernietiging.
Dat probeert Data toch al met de universele vertaler?
Hij heeft alle technische mogelijkheden geprobeerd.
Ik wou dat ik iets kon doen. Maar nu...
Als ze psychologische motieven hebben, moeten we die kennen.
Zelfs in je huidige toestand ben je de meest bevoegde persoon.
Data bedenkt een strategie in de observatiekamer. Ga naar hem toe.
We hebben je nodig.
Logboek, supplement. Als onze snelheid en koers zo blijven...
...worden we over een uur in de streng uit elkaar gerukt.
Bereiken je signalen hen? - Mogelijk.
Maar misschien zien ze die als ruis en niet als communicatie.
Wijst er iets op een bewustzijn? - Nee.
Hun bewegingen duiden op basale intelligentie.
Het spijt me, Data. Zonder m'n empathische gaven kan ik weinig doen.
Ik kan m'n menselijke instinct niet gebruiken.
Ik heb geen menselijk instinct, dus ik kan u niet adviseren.
Ik voel me nu net zo tweedimensionaal als onze vrienden daarbuiten.
In het heelal, maar me er nauwelijks van bewust.
Alleen maar proberend te overleven.
Op m'n instinct...
Data, stel dat zij gewoon hun instincten volgen?
Elke soort wordt gedreven door aangeboren krachten.
Wat ze nodig hebben, waar ze bang voor zijn.
We moeten weten wat deze soort beweegt.
Dat kunnen we nooit zeker weten. - We kunnen speculeren, met gegevens.
Het enige gegeven is de korte onderbreking in hun bewegingspatroon.
Die suggereert dat ze weten dat wij er zijn.
Verder zijn hun koers en snelheid gelijk gebleven.
Een rechte lijn naar de kosmische streng.
Je weet zeker dat die ze aantrekt?
Omdat het cluster tweedimensionaal is, kan ik dat niet bewijzen.
Maar het is de meest redelijke hypothese.
Waarom? - Zelfvernietiging is onaannemelijk.
Motten vliegen naar vuur. Paarden rennen een brandende schuur in.
We denken steeds in drie dimensies, zie je dat niet?
We moeten tweedimensionaal denken.
Signalen, torpedo's, niets had invloed op ze.
Zou gravitatiekracht die dan wel hebben?
Zelfs een grote, als die van een kosmische streng?
Ga door, alstublieft.
Stel dat ze er vrijwillig heen gaan.
Een pure respons op een instinctieve stimulans. Net als de mot en de vlam.
Een geprojecteerde kopie van de streng...
...kan hun koers misschien wijzigen.
Dan kunnen wij ons losrukken. - Hoe simuleer je een streng...
...die de gravitatie heeft van honderd sterren?
Die wil ik niet nabootsen. Maar wel de vibratie van de streng.
Het is geen viool. - Nee, Data heeft gelijk.
Zo'n streng zendt een bepaalde frequentie uit...
...als de deeltjes vervallen.
Die kan ik versterkt weerspiegelen met de schotel.
Het schip is de echo van de streng.
Hoeveel tijd is er nog? - 23 minuten.
Zorg ervoor.
Frequentiescanners geactiveerd. - We ontvangen.
We pikken frequenties op over het hele subruimtespectrum.
Ik probeer iets te isoleren.
Kun je het reflectorveld scherpstellen?
Ik filter nu de deeltjesemissie eruit.
Goed zo, dat werkt. Er ontstaan patronen.
Dezelfde koers en snelheid.
We beginnen de gravitatie te voelen.
Nog vier minuten.
De dwarskrachtturbulentie stoort onze simulatie.
Start de impulsmachines, activeer de stabilisatoren.
De golffronten zijn bijna gesynchroniseerd.
Nog drie minuten.
Status? - Dezelfde koers en snelheid.
Meer volume. Verhoog de intensiteit.
Verhogen met vijftig procent.
Ze remmen af. - Het gravitonkielzog stort in.
Haal ons hier weg. - Met plezier.
De wezens koersen weer op de streng af. Inslag over drie seconden.
Het is in orde.
Ze zijn thuis.
De kosmische streng was geen gevaar voor ze.
Het was de plek waar ze het liefste wilden zijn.
Ja.
Ik voelde het.
Zo'n overweldigende emotie. Mijn zintuigen konden het zeker niet aan.
Een kortsluiting? - Zoiets, ja.
O Beverly... - Ik aanvaard je excuses.
Therapeuten zijn de slechtste patiënten. Op dokters na.
Kom straks even langs, oké?
Ik heb zo rot tegen haar gedaan. - Je was gewoon menselijk.
Ik had nooit beseft hoe moeilijk en bevredigend 't is om mens te zijn.
Maar ik kreeg veel hulp. Dank je wel.
Is die positie als adviseur. nog steeds beschikbaar?
Die is al bezet. - Ik vraag het maar even.
De werktijden zijn gunstiger.
En jij bedankt, omdat je me confronteerde met m'n andere helft.
Beangstigend, hè? - Een beetje wel.
Maar je had gelijk. Je leert iets als je niet iedere situatie beheerst.
Welkom bij het mensdom.
Trouwens, als je me nog een keer aristocratisch noemt...